Rekuperacja – wszystko, co powinieneś o niej wiedzieć

Istnieje kilka sposobów na wentylację pomieszczeń. W tradycyjnym budownictwie powszechnie stosowany jest system grawitacyjnej wymiany powietrza. Jednak zmieniające się warunki atmosferyczne sprawiają, że takie rozwiązanie często zawodzi. Konieczne może okazać się wtedy podłączenie dodatkowych urządzeń wspomagających oczyszczanie powietrza. Ze względu na swoją skuteczność, coraz częściej wybierana jest rekuperacja.

Co to jest rekuperacja?

Rekuperacja to rodzaj mechanicznej wentylacji powietrza z odzyskiem ciepła. Jest to najbardziej energooszczędny system. Właśnie ze względu na tę długotrwałą korzyść jest on coraz bardziej popularny. Przy dobrym rozplanowaniu rekuperacja jest w stanie odzyskać nawet 50-60% ciepła. Oznacza to, że w porównaniu z wentylacją grawitacyjną można zaoszczędzić około 30% na kosztach ogrzewania.

Oprócz odzysku ciepła, rekuperator jest w stanie również chłodzić powietrze. Dzięki temu temperatura w pomieszczeniu będzie zawsze komfortowa, niezależnie od pory roku. Urządzenie filtruje również powietrze z zewnątrz, dlatego zanieczyszczenia takie, jak kurz, pyłki i szkodliwe substancje chemiczne nie dostają się do środka.

Jak działa rekuperacja?

Najważniejszym elementem wentylacji z odzyskiem ciepła jest rekuperator, który jest centralną częścią całego systemu. Jest to urządzenie, w skład którego wchodzą dwa wentylatory: nawiewny i wywiewny. Pomiędzy nimi znajduje się wymiennik ciepła, który wydobywa ciepło z wywiewanego powietrza bez konieczności mieszania się obu strumieni. Oprócz wymienionych elementów maszyna zawiera także filtry, które oczyszczają powietrze. Istnieje kilka rodzajów rekuperatorów:

  • Z czynnikiem pośrednim – są to urządzenia przydatne w pomieszczeniach, gdzie wymagane jest zarówno podgrzewanie, jak i chłodzenie pomieszczeń.
  • Z ruchomym wypełnieniem – pozwalają one na regulację wilgotności. Są mniej popularne ze względu na swoją wysoką cenę.
  • Płytowe – są to najczęściej wybierane urządzenia z powodu swojej nieskomplikowanej budowy oraz stosunkowo niskiej ceny. Świetnie nadają się do domów jednorodzinnych.

Działanie wentylacji rekuperacyjnej nie jest procesem skomplikowanym. Powietrze jest zasysane z zewnątrz do urządzenia, gdzie jest oczyszczane i ogrzewane. Stamtąd przepływa ono ciągiem kanałów do poszczególnych pomieszczeń w budynku. Zanieczyszczone powietrze, następnie jest wciągane przez kratki wentylacyjne z powrotem do rekuperatora, który odzyskuje z niego ciepło i usuwa go  z budynku przez tak zwaną wyrzutnię. Należy pamiętać, że aby ten rodzaj wentylacji działał sprawnie, budynek musi być szczelny.

Ile kosztuje podłączenie rekuperatora?

Często uważa się, że instalacja wentylacji z odzyskiem ciepła jest kosztowną i zbędną inwestycją. Cena najtańszych rekuperatorów dobrej jakości wynosi około 3 tys. złotych, jednak koszt budowy lub wymiany całego systemu zależy od kilku czynników. Są to między innymi:

  • powierzchnia budynku,
  • typ oraz ilość wentylowanych pomieszczeń,
  • rodzaj urządzenia,
  • typ istniejącego już systemu wentylacyjnego,
  • wybór dodatkowych funkcji, np. chłodzenia, jonizacji powietrza, układu sterowania.

Biorąc pod uwagę wyżej wymienione aspekty, całkowity koszt podłączenia rekuperatora może wahać się od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Koszty eksploatacji takiego systemu wymiany powietrza wiążą się natomiast przede wszystkim ze zużyciem prądu, wymianą filtrów oraz kosztami serwisowymi.

Montaż wentylacji z odzyskiem ciepła może wydawać się drogi i z tego powodu niepotrzebny. Mimo to dobrze się zastanowić, czy nie warto zainwestować w taki system wymiany powietrza. W porównaniu z innymi, dostępnymi na rynku rodzajami instalacji, ta jest najskuteczniejsza. Jej wybór wiąże się nie tylko z oszczędnościami, ale i z korzyściami zdrowotnymi.

Zaszufladkowano do kategorii Blog

Jak zabezpieczyć rynny przed zimą?

Jesień to czas przygotowań do zimy, a więc prac porządkowych posesji. Oprócz sprawdzenia wszystkich instalacji i przygotowania ogrodu, warto zadbać również o prawidłowe zabezpieczenie rynien. Należy upewnić się, że wszystkie rynny są drożne i szczelne, aby dobrze służyły również w okresie zimowym.

Jesienne prace porządkowe – jak przygotować rynny na zimę?

Mimo, że przygotowanie rynien przed zimą nie jest czynnością skomplikowaną, nie należy jej zaniedbywać. Aby system rynnowy był sprawny, należy go kontrolować minimum dwa razy do roku. Zapewnia to ochronę elewacji przed uszkodzeniami spowodowanymi wilgocią. Skuteczne odprowadzanie wody poza obręb budynku to także ochrona fundamentów przed ich osłabieniem.

Od jakich działań warto rozpocząć przygotowanie systemy rynnowego przed zimą? Przede wszystkim rynny należy udrożnić. Konieczne jest oczyszczenie ich z nagromadzonych przez wiatr liści, piasku, ziemi i gałązek.  Warto wykonać to nawet wtedy, gdy w rynnach zamontowano siatki ochronne – które mogą przepuszczać część zanieczyszczeń. Jest to ważne, gdyż przelewająca się woda może naruszyć fasadę budynku. Jeżeli wilgoć przeniknie pod okap, drewniana konstrukcja dachu może zostać uszkodzona. Natomiast zimą zgromadzona w rynnie woda może zamarznąć i ją rozsadzić.

Akcesoria wykorzystywane przy pracach z rynnami

W przypadku samodzielnej konserwacji rynien należy zadbać o środki bezpieczeństwa, takie jak drabina, pasy ochronne i asekuracja.

Do oczyszczania orynnowania z zanieczyszczeń można wykorzystać:

  • Wodę pod ciśnieniem – w tym celu można użyć węża ogrodowego lub myjki ciśnieniowej.
  • Szczotkę o długiej rączce – w tym przypadku warto unikać szczotek z metalowym włosiem. Mogłyby one spowodować zarysowania będące przyczyną korozji w metalowych rynnach.

Po dokładnym usunięciu nieczystości rynnę należy wypłukać. Kolejnym krokiem powinna być kontrola szczelności. Aby ją wykonać, trzeba zatkać wszystkie odpływy i napełnić rynnę wodą do połowy. Następnie warto sprawdzić, czy nie ma przecieków w miejscach łączeń. Wszelkie nieszczelności i pęknięcia należy odpowiednio zabezpieczyć. Rynny PCV i plastikowe można w łatwy sposób naprawić za pomocą kleju i silikonu. Do tych wykonanych z metalu  konieczne będzie użycie lutownicy.

Konserwacja rynien – krok po kroku

W przypadku rynien metalowych  trzeba je zaopatrzyć w ochronę przed korozją. W tym celu  można je pomalować specjalną farbą antykorozyjną. Przed malowaniem blachę powinno się oczyścić z resztek starej powłoki, odtłuścić i zmatowić. Taką konserwację najlepiej wykonać w ciepły, pogodny dzień.

W celu zapobiegania gromadzeniu się śniegu w zimie, warto zainstalować płotki śniegowe na dachu.  Montuje się je około pół metra od krawędzi. Zatrzymują one śnieg, aby już roztopiony mógł trafić do rynny. Coraz bardziej popularnym rozwiązaniem jest także instalowanie systemów odladzania rynien i rur spustowych. W rurach montuje się kable grzejne, które nie dopuszczają do zamarzania wody na całej długości orynnowania. Dzięki temu na elewacji budynku nie powstają sople ani zacieki.

Oprócz konserwacji rynien można również przeprowadzić kontrolę rur spustowych. Powinno się sprawdzić, czy są one dobrze przymocowane do elewacji.

Porządnie zabezpieczone jesienią rynny to gwarancja, że przetrwają one całą zimę. Warto poświęcić trochę czasu na tę całkiem prostą czynność, która przyniesie wiele korzyści. Dzięki temu nie będziesz martwić się o elewację budynku, a rynny posłużą ci przez długie lata.

Zaszufladkowano do kategorii Blog

Czym charakteryzują się złączki zaprasowywane?

W każdym systemie instalacyjnym oprócz połączeń głównych, czyli rur istnieją też drobne elementy łączne. Nazywane są one złączkami i kształtkami. Wśród wielu rodzajów dostępnych na rynku produktów na popularności zyskują złączki zaprasowywane. Są one także częstym wyborem – ze względu na łatwość i szybkość montażu.

Złączki – rodzaje produktów dostępne na rynku

Poszukując odpowiednich kształtek można spotkać się z kilkoma rodzajami. Produkty te  dzielą się przede wszystkim ze względu na materiał wykonania:

  • mosiężne – składające się w całości z metalu lub zawierające dodatkowe elementy plastikowe,
  • tworzywowe – z polifenylosulfonu (PPSU), a także z polipropylenu (PP) z wkładką metalową lub z włókna szklanego,
  • ze stali nierdzewnej lub węglowej.

Kształtki charakteryzują się odmiennymi typami budowy. Mogą być one również łączone z elementami instalacji na różne sposoby:

  • za pomocą gwintów wewnętrznych lub zewnętrznych,
  • zaciskane z nasuwanym pierścieniem,
  • skręcane z przeciętym pierścieniem,
  • zaprasowywane na pierścieniach stalowych,
  • zgrzewane i wciskane.

Złączki zaprasowywane – charakterystyka

Złączka zaprasowywana to element – kolano, łącznik prosty lub trójnik zaciskany za pomocą przeznaczonych do tego celu urządzeń.

Zaletą takiego mocowania jest fakt, że jego montaż przebiega o około 30% szybciej, niż gdyby był on lutowany. Produkt tego typu jest odporny na bardzo wysokie temperatury. Jest on w stanie wytrzymać temperaturę do 650 stopni Celsjusza przez 30 minut bez utraty szczelności. 

W skład budowy złączki wchodzi pierścień uszczelniający typu o-ring, wykonany z EPDM, HNBR lub FKM w zależności od przeznaczenia. Dzięki obustronnemu dociskowi wokół o-ringu element odznacza się dużą szczelnością. Zapewnia to wysoką trwałość oraz lepsze prowadzenie rury. Dodatkowe korzyści płynące z zastosowania złączek zaprasowywanych to ich niewielki rozmiar i ciężar.

Gdzie można wykorzystać złączki zaprasowywane?

  • Kształtki do zimnej i ciepłej wody wykonane są z miedzi i brązu. O-ring wykonany jest z EPDM koloru czarnego i może pracować w zakresie temperatur od -20°C do 70°C. Przed zakupem należy upewnić się, że produkt posiada atest higieniczny, zezwalający na użytek z wodą pitną.
  • Złączki zaprasowywane do instalacji gazowych i paliw płynnych charakteryzuje żółty o-ring wykonany z HNBR. Ich zakres temperatur to od -30°C do 150°C.
  • Do instalacji solarnych – o-ring wykonany z FKM nie ma określonej jednoznacznej kolorystyki. Zazwyczaj produkowany jest w kolorze czarnym, zielonym lub czerwonym. Zakres pracy to -20°C – 140°C, chwilowo do 230°C. Element dodatkowo jest oznaczany białą, zieloną lub czerwoną kropką.

Jak wygląda łączenie kształtek zaprasowywanych?

Montaż złączek tego typu wymaga użycia elektrycznej zaciskarki. Za jej pomocą łącznik zaprasowywuje się z rurą miedzianą. W rurach o średnicy do 64 mm do zaciskania stosuje się między innymi szczęki i pierścienie, czyli kołnierze zaciskowe. Przekroje o wielkości 64 – 108 mm oprócz zaciskarki wymagają dodatkowo użycia specjalnych łańcuchowych kołnierzy zaciskowych.

Jeśli złącze jest dwustronne, to konieczne jest stosowanie szczęki o profilu B, V lub M. W przypadku łączeń jednostronnych wykorzystuje się przede wszystkim ośmiokątne uchwyty o profilu SA lub sześciokątne typu M i V. Bardzo ważną kwestią podczas montażu jest przede wszystkim dokładne trzymanie się zaleceń producenta.

Łączenie rur za pomocą kształtek zaprasowywanych jest metodą wybieraną coraz częściej. Takie rozwiązanie jest bardzo korzystne chociażby ze względu na krótki czas montażu oraz między innymi z uwagi na niewielkie gabaryty złączek. Metoda ta jest również o wiele bardziej bezpieczna, ponieważ nie wymaga ona wykorzystywania wysokich temperatur w montażu. Jest to ważne szczególnie w przypadku instalacji gazowych.

Zaszufladkowano do kategorii Blog